تهیه كننده: یلدا احتشامی
گوینده: فرناز فقیهی

*آوای خاطره‌ها: محمد بیگلری پور*

گاهی بعضی آدم‌ها فقط نامی در تاریخ هنر نیستند؛ بخشی از خاطره شنیداری مردم‌اند. نامشان كه می‌آید، انگار از دوردست‌ها صدای نغمه، آهنگ یا خاطره‌ای قدیمی به گوش می‌رسد. برنامه «آوای خاطره‌ها»/ امروز یادی می‌كند از «محمد بیگلری‌پور» - آهنگساز، نوازنده و رهبر اركستر-
*(فاصله آهنگ بیكلام)
* محمد بیگلری‌پور در شانزدهم مهر ماه سال 1324 در تهران متولد شد. موسیقی را از چهار سالگی با ویولن آغاز كرد در خانه‌ای كه پدرش حسین بیگلری‌پور، از هنرمندان برجسته موسیقی كلاسیك و برادرش، منوچهر بیگلری، از نوازندگان سرشناس ترومپت بود. او بعدها سازهای دیگری همچون ویولا، ترومپت و فرنچ‌هورن را نیز آموخت.چهار ساز، چهار رنگ صوتی و یك جهان ترنم؛ گویی می‌خواست موسیقی را از هر پنجره‌ ممكن، مترنم سازد.
*[پخش قطعه‌ای از آثار محمد بیگلری‌پور]
* بیگلری‌پور برای ادامه تحصیل در رشتة آهنگسازی و رهبری اركستر به انگلستان رفت و پس از بازگشت به ایران، فعالیت گسترده‌ای را در عرصه موسیقی آغاز كرد. او علاوه بر نوازندگی، آهنگسازی و رهبری اركستر، در عرصه آموزش و مدیریت موسیقی نیز فعال بود و در شكل‌گیری و گسترش فعالیت‌های موسیقایی رادیو، تلویزیون و دانشگاه صداوسیما نقش ارزنده‌ای داشت. اما شاید زیباترین بخش زندگی هر آهنگساز، آنجاست كه نامش از میان كاغذها و نت‌ها عبور می‌كند و به صدا تبدیل می‌شود.
*(فاصله)
* از محمد بیگلری‌پور آثار فراوانی به یادگار مانده است كه از آن میان می‌توان به سمفونی‌های «در ازل»، «حضرت محمد»، «كوه» و «انقلاب» و نیز آلبوم «نقش خیال» نام برد. یكی از ماندگارترین آثار استاد بیگلری پور، اولین سرود ملی ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی است كه هزاران بار به اهتزار درآمدن پرچم جمهوری اسلامی ایران را همراهی كرد .
*[پخش آن سرود ملی ]
* موسیقی، حافظه عجیبی دارد.گاهی یك ملودی، ما را سال‌ها به عقب می‌برد؛به روزهایی كه شاید فراموششان كرده باشیم،
و به آدم‌هایی كه جای خالی‌شان هنوز در قاب خاطره مانده است و ما با بسیاری از آثار این استاد خاطره داریم. او كه نُت پایانی را در 27 دی‌ماه 1391 نواخت و صحنه را برای همیشه به نغمه و نوا سپرد و ما اینك در رادیو آوا یادش را به نیكی گرامی‌ می‌داریم.