استاد نادر مشایخی در خصوص آموزش موسیقی در ایران گفت: «موسیقی در حال حاضر ابعاد وسیع تری به خود گرفته است اما در ایران شیوه آموزش هیچ تغییری نكرده است. 70 سال است یك كتاب را به هنرجویان آموزش می‌دهیم! درحالیكه هنرجویان امروزی بسیار تغییر كرده‌اند و ما باید بینارشته‌ای فكر كنیم و این دیگر به بخشی از فرهنگ ما تبدیل شده است. نسل امروز شناختی فكر می‌كند و مشاهده و آگاهی‌اش از جهان بینارشته‌ای است. بنابراین باید متدهای آموزش موسیقی را با ویژگی آن‌ها هماهنگ كنیم تا نسبت به آموزش شعف و هیجان داشته باشند. هنر زاینده است و پیوسته در جریان. نباید به موسیقی دانشگاهی فكر كرد. دانشگاه كمك چندانی به موسیقی نمی‌كند مگر اینكه راه آهنگسازانه زندگی كردن را هنرجویان از استاد خود بیاموزند. گوش ابزار موسیقی است و در این حوزه باید شنیداری فكر كرد. من با این گزاره كه گوش ایرانیان به شنیدن موسیقی خوب عادت ندارد موافق نیستم به نظرم مشكل ما در نحوه آموزش است. باید یكسری رویكردها را در این حوزه تغییر داد. باید به هنرجویان نحوه یاد گرفتن را آموزش داد.»

مشایخی در مورد اینكه چرا آهنگسازان و مدرسان موسیقی در محیط‌های غیر دانشگاهی نیز به سراغ روش‌های نوین و كتاب‌های جدید برای آموزش نمی‌روند؟ نیز گفت: «علتش در این است كه ما متاسفانه نرم و استانداردی را در نگاه خودمان پیدا كرده‌ایم كه به سراغ تغییرش نمی‌رویم. ما بینارشته‌ای فكر نمی‌كنیم. باید وقت زیادی صرف موسیقی كرد و حتی شكست خورد و باز هم ادامه داد. ما یك مدرسه موسیقی راه‌اندازی كرده‌ایم و علت عنوان مدرسه برای من جامعیت «درس دادن» نسبت به عنوان «آموزش دادن» است. در واقع كار ما در ابتدا با شنیدن در این مدرسه آغاز می‌شود. بنایمان این است كه در این مدرسه هنرجویان دست كم 14 ساعت در هفته زمان صرف موسیقی كنند. هدف من این است كه بگویم موسیقی صرفا یك تفریح نیست بلكه یك الزام است. با شنیدن می‌توان آگاهانه‌تر زندگی كرد. موسیقی نوعی از مشاهده نیز هست. این مدرسه دو بخش آموزش كودكان و بزرگسالان خواهد داشت كه بخش كودكان با مدیریت مونا رضایی ابتدا قصد دارد كودكان را نسبت به شنیدن موسیقی عادت و آموزش بدهد. بخش بزرگسالان آهنگسازی، نواختن ساز و رهبری و با رشته‌های فرعی دیگر به كار خود ادامه خواهد داد.»