نام استاد محمدرضا اسحاقی گرجی در سال 1396 به‌ عنوان گنجینه زنده بشری در فهرست آثار ملی كشور به ثبت رسیده است. استاد اسحاقی علاوه بر دوتار نوازی و مقام‌خوانی، در ساختن سازهایی چون دوتار و كمانچه نیز مهارت دارد و آخرین راوی موسیقی خنیاگری مازندران است و خانه او هم‌اكنون كانون موسیقی مازندران است و مخاطبانی از سراسر ایران و خارج از كشور دارد.

با راه اندازی این موزه به‌واسطه حضور استاد و نگهداری، نمایش، معرفی و عرضه سازها، اسناد و مستندات موسیقی مازندران اعم از اشعار و روایات مرتبط با فرهنگ و آداب‌ و رسوم و پیشینه زندگی مردمان منطقه، از جایگاه ویژه‌ای برخوردار خواهد بود.
محمدرضا اسحاقی گرجی، متولد 14 آبان 1326 در گرجی محله شهرستان بهشهر، موسیقی‌دان، نوازنده و در حال حاضر یكی از آگاهان مقامات و ریزمقامات آوازی و سازی مناطق شرقی مازندران است.
استاد اسحاقی ساخت این بنا را از میانه‌های دهه 80 آغاز كرد. این ساختمان با معماری كاملا بومی در سه طبقه ساخته شده و بخش زیادی از سازه آن توسط خود استاد اسحاقی اجرا شده است.
استفاده از نرده‌های چوبی، پنجره‌های بومی، خشت و كاهگل و سیمای بومی سبب شده كه این ساختمان از ظاهری كاملا متفاوت برخوردار باشد. حتی حمام این ساختمان نیز به سبك سنتی ساخته شده است.