علی رهبری موسیقی‌دان و رهبر اركستر سمفونیك در سال 1352 مدیریت هنرستان موسیقی ملی و 1353 مدیریت هنرستان عالی را بعهده گرفت. در این سالها بارها اركسترهای ژونس موزیكال، اركستر هنرستان عالی موسیقی، اركستر صبا، اركستر مجلسی رادیو و تلویزیون، اركستر سمفونیك تهران و پس از انقلاب اركسترهای زیادی از جمله: اركستر فیلارمونیك برلین ( زمانی كه دستیار فون كارایان بود)، اركستر ملی فرانسه، اركستر فیلارمونیك لندن، اركستر رادیو تلویزیون بلژیك BRT (به عنوان رهبر دائم) و اركستر فیلارمونیك زاگرب (به عنوان رهبر دائم) كنسرتهایی اجرا كرد.

او در سال 1354 مدال طلای حقوق بشر را دریافت كرد و قطعاتی نظیر «هافمون» و «بیروت برای 9 فلوت» را در همین راستا تصنیف كرد. از آثار علی رهبری در ایران اجرای «بیژن و منیژه» اثر حسین دهلوی، «حماسه» اثر احمد پژمان و «كنسرتو ویلنسل سن سانس» با تكنوازی عباس ظهیرالدینی در بازار موجود است.

علی رهبری به دلیل انتقاداتی كه نسبت به نحوه اداره اركستر سمفونیك و نیز حضور بیش از اندازه نوازنده‌های خارجی در ساختار موسیقی كلاسیك وجود داشت از كار كناره گرفت و پس از خروج از ایران كنسرت‌هایی با اركستر فیلارمونیك برلین (به عنوان دستیار فون كارایان)، اركستر ملی فرانسه، اركستر فیلارمونیك لندن، اركستر رادیو تلویزیون بلژیك BRT (به عنوان رهبر دائم) و اركستر فیلارمونیك زاگرب (به عنوان رهبر دائم) رهبری و برگزار كرد.

از رهبری به عنوان شناخته‌شده‌ترین رهبر اركستر سمفونیك ایرانی یاد می‌شود كه در كشورهایی چون تركیه و برخی كشورهای شرق اروپا و نیز كشورهای اروپایی و آمریكایی سمت رهبری اركسترهای سمفونیك آن‌ها را بر عهده داشت.

سابقه رهبری بیشتر از 120 اركستر در كشورهای مختلف و مخصوصا انتشار 150 CD كه بیش از 35 CD و DVD آن توسط انتشارات Naxos به انتشار رسیده، به جایگاه هنری رهبری منزلتی ویژه بخشیده است.

رهبری سال 1383 و با دعوت مسئولان وزارت ارشاد رهبری اركستر سمفونیك تهران را بر عهده گرفت، اما شرایط به گونه‌ای شد كه ادامه همكاری خود با این ا ركستر را غیرممكن دانست و از سمت خود استعفا داد.