شجریان درباره این اثر توضیح داده است كه در سال‌های جوانی، این قطعه را به عنوان «صدای شاهد» برای پدرش خوانده بود تا پدرش پس از شنیدن ملودی، آن را اجرا كند؛ اما این اتفاق هیچ‌گاه رخ نداد و آن ضبط سال‌ها باقی ماند. به گفته او، صدایی كه اكنون منتشر شده، یكی از نخستین صداهای ضبط‌شده او و مربوط به زمانی است كه هنوز مسیر حرفه‌ای آینده‌اش را نمی‌دانست.
انتشار این قطعه همزمان با همراهی شجریان با پویش «هرجا كه تویی» انجام شده است؛ پویشی كه با هدف كمك به دانش‌آموزان مستعد مناطق كم‌برخوردار و فراهم كردن دسترسی آن‌ها به ابزارهای آموزشی و فرصت‌های یادگیری دیجیتال شكل گرفته است.
شجریان در حمایت از این پویش، یك لپ‌تاپ به یكی از دانش‌آموزان اهدا كرده و از هنرمندان و دیگر افراد جامعه خواسته است هركدام متناسب با توان خود در این مسیر مشاركت كنند. او تأكید كرده است كه محل تولد و زندگی یك نوجوان نباید تعیین‌كننده میزان دسترسی او به آموزش و یادگیری باشد.
این اقدامات و انتشار قطعه‌ای كه نزدیك به سه دهه از زمان ضبط آن می‌گذرد، می‌تواند آغاز فصل تازه‌ای از حضور همایون شجریان در فعالیت‌های موسیقایی و اجتماعی باشد.