«سلاسل» و «بودن و زمان» عنوان 2 آلبوم جدید هستند كه به تازگی با آهنگسازی میرسعید حسینی‌پناه و احسان بنی‌طبا پیش روی مخاطبان قرار گرفته‌اند.
آلبوم «سَلاسِل» با موسیقی میرسعید حسینی‌پناه و آواز علی مومنیان از جمله محصولات در ژانر موسیقی ردیف دستگاهی ایرانی است كه به تازگی منتشر شده است.
«سلاسل» با شعر سعدی و احمد شاملو، «صِلَت» در قالب قطعه بی‌كلام، «فانی» با شعر عنقا، «یادباد» با شعر حافظ قطعاتی هستند كه در این آلبوم گنجانده شده‌اند.
آلبوم «بودن و زمان» هم از جمله آثار جدیدی است كه در قالب یك اثر موسیقایی بی‌كلام با هنرمندی احسان بنی‌طبا پیش روی مخاطبان قرار گرفته است.

«بودش و دگرگونی»، «زمانك در حال ذوب شدن است»، «چه شكوهی در من است»، «پریشانی فقط آشفتگی نیروهاست»، «در افق»، «پاسخی از جهان»، «زندگی، خود معجزه است»، «آسودنی مطلق» قطعاتی هستند كه در این آلبوم گنجانده شده‌اند.

احسان بنی‌طبا در بخشی از توضیح این آلبوم آورده است:
«آلبوم موسیقی «بودن و زمان» از لحاظ ساختار دارای شاخصه های موسیقی امبینت و موسیقی «دِرُن» است. در نگاه من این 2 سبك موسیقی، بسیار بیش از آن كه به عنوان ژانر با سبك موسیقی بتوانند طبقه‌بندی شوند، نوعی فرم و ساختار موسیقایی‌اند كه هر یك متضمن شعور و ادراكی منحصر به فرد بوده و هر چند به عنوان فرم‌هایی مدرن طبقه‌بندی می‌شوند اما پیدایش آنها قدیم‌تر از تمامی فرم‌های موسیقایی است.

در نگاه من موسیقی امبینت درباره ادراك و دریافت مودهای مستتر در محیط‌هاست، ادراك تِم‌های روانی و وجوه احساسی جاری در محیط‌ها، شهودِ وضعیت‌ها و حالات احساسی و دریافت حال و هواهای عاطفی موجود درآنها.
به زبانی دیگر موسیقی امبینت فرآیند كشف و استخراج آمبیانس روانی و كدهای عاطفی محیط‌ها و ترجمه آن به زبان موسیقایی است. همچون استخراج مودهای نهفته در «عصرگاه یك راهروی آبی‌رنگ در طبقه هفدهم هتلی متروكه در جنگلی كوهستانی با پنجره‌ای تمام قد در انتهایش» یا مودهای «اتاق یك نوزاد به تازگی از خوابی شیرین برخاسته در سكوت صبحگاه و خیره به رقص نور سفید پنجره اتاق در نسیم خنك صبحگاهی.

موسیقی امبینت می‌گوید محیط‌ها زنده‌اند، اوقات زنده‌اند؛ و هر زنده بودنی دارای درجه‌ای از آگاهی است، دارای نوعی از ذهن و در تجربه و ابزار همزمان مودها و احوالات و ذهنیات.»