استاد علی نقی وزیری
( زاده 17 مهر 1265 تهران -- درگذشته 18 شهریور 1358 تهران )
علینقی وزیری یكی از تاثیرگذارترین موسیقی‌دان‌ها بر موسیقی معاصر ایران بوده است. او از ‌14‌سالگی‌ با موسیقی‌ آشنا شد و در ‌31 سالگی‌ به‌‌مدت 5 سال‌ در پاریس‌ و برلین‌، به‌ تحصیل‌ و تجربه‌ در علوم‌ متعارف‌ موسیقی‌ غرب‌ پرداخت‌‌. او در سال ‌1302‌ به‌ ایران‌ بازگشت‌‌، مدرسه‌‌عالی‌ موسیقی‌ را تأسیس‌ كرد و به‌‌چاپ‌ كتاب‌های‌ متعدد و كنسرت‌ها و ضبط صفحات‌ گرامافون‌ همت گماشت.
در این‌ فرصت‌‌ به‌ تحقیق‌ در زمینه‌ موسیقی‌ پرداخت‌ و هیئت‌ علمی‌ دانشگاه‌ تهران‌، پس‌ از مدتی‌ وی‌ را به‌‌عنوان‌ استاد كرسی‌ هنر و زیباشناسی‌ به‌ تدریس‌ در دانشگاه‌ مأمور كرد. وی پس‌ از شهریور ‌1320 رئیس اداره‌ موسیقی‌ كشور و مجله‌ موسیقی‌ و اداره‌ رادیو شد‌، اما چون‌ با كارشكنی‌ها مواجه‌ شد به‌ دانشگاه‌ برگشت‌ و تا پایان‌ زندگی‌ به‌ تدریس‌ مشغول بود. او اولین‌ پایه‌گذار و پدر موسیقی‌ جدید ایران‌ پس‌ از انقلاب‌ مشروطه‌ است‌ و باید او را پایه‌گذار موسیقی‌ جدید ایران‌ دانست. وی‌ بعد از انقلاب، در ساختن‌ و پرداختن‌ چند سرود ملی‌ نیز فعالیت‌ كرد و قطعاتی‌ مانند ای‌ وطن‌‌ خاك‌ ایران‌ و نیز مارش‌ ظفر را ساخت.او همچنین‌ نخستین‌ كتاب‌ در رشته‌ موسیقی‌ ایرانی‌ به‌ شیوه‌ علمی‌ را با نام‌ ‌شیوه‌نامه‌‌ تار نوشته‌ است.علینقی وزیری در 92 سالگی درگذشت. در ادامه آهنگ ژیمناستیك به آهنگسازی و نوازندگی این استاد گرانقدر را می‌شنویم.