فریدون شهبازیان

شهبازیان یادگیری موسیقی را از سن هشت سالگی و با ساز ویولن نزد عطا الله خادم میثاق آغاز كرد و در سن 18 سالگی به عضویت اركستر سمفونیك تهران به رهبری حشمت سنجری در آمدو در سال 1346رهبر گروه كر و اركستر سمفونیك رادیو شد. وی فارغ تحصیل دانشكده هنرهای زیبای دانشگاه تهران می‌باشد.

شهبازیان در دوره مدیریت هوشنگ ابتهاج سایه بر موسیقی رادیو، در زمره اركان اصلی آن به حساب می‌آمد و به رغم سن كم به دلیل خلاقیت و توانایی بالا توانست خود را به عنوان آهنگسازی خوش‌قریحه تثبیت كند. برخی از كارهای او با صدای نادر گلچین درهمین سال‌ها انتشار عمومی پیدا كرد.

شهبازیان در دهه 60 آهنگسازی برای فیلم را نیز آغاز كرد. در سال‌های ابتدایی انقلاب اسلامی او آلبومی مشترك كار كرد .

برخی از كارهای شهبازیان در زمره پرشنونده‌ترین آثار موسیقی بعد انقلاب به شمار می‌رود كه از جمله آنها می‌توان به آهنگسازی او روی موسیقی بوی گل(شبانگاهان) با صدای سید عبدالحسین مختاباد، تنظیم و آهنگسازی روی آلبومی مشترك با عباس خوشدل و علیرضا افتخاری و برخی دیگر از آثار موسیقایی.

تجربه او در موسیقی رادیو در سال‌های قبل از انقلاب، در سال‌های ابتدایی دهه هفتاد، او را در جایگاهی نشاند تا بتواند جریانی موثر را در موسیقی پاپ بعد انقلاب كلید بزند، ‌ به همین دلیل است كه او را بسیاری پدر موسیقی پاپ پس از انقلاب نام نهاده‌اند. او معرف برخی از خوانندگان پاپ به خصوص محمد اصفهانی به جامعه موسیقی بود.

از جمله كارهای دیگر شهبازیان ساخت موسیقی برای فیلم است كه برای او جوایز بسیاری را به ارمغان آورد. آوار، ‌شیرسنگی، پاییزان، در مسیر تندباد، لیلا، مستند سرزمین ایران و مستند سمفونی گمشده و سریال‌های معصومیت از دست رفته، آوای فاخته و كلاه پهلوی و ده‌ها كار دیگر از جمله آثاری است كه در زمینه موسیقی فیلم شهبازیان ساخت آن را عهده دار بود.