ابراهیم سرخوش در سال 1290 متولد شد. پدر برزگش سنتور و پدرش تار می‏نواخت و او در خانواده‏ ای پا به عرصه‏ ی وجود نهاد كه اهل موسیقی بودند.

تعلیمات اولیه‏ی موسیقی و تار را نزد پدرش فراگرفت و از كودكی به تنبك ‏نوازی نیز علاقه داشت و با ساز برخی مجالس پدرش را با ضرب همراهی می‏ كرد. چون مادر از گرایش ابراهیم به موسیقی دلخوش نبود، پس از فوت مادر به آموزش موسیقی مشغول شد و با ویولن آشنا شد و به فراگرفتن نت پرداخت. او به جز تار و ویولن، با سنتور، سه تار، ضرب و پیانو هم آشنا بود، ولی ساز اصلی‏ اش تار بود.
آثار و كارهای شاخص:
دارای سابقه طولانی در رادیو با خوانندگان مختلف وكنسرت های بسیار درشهرهای ایران كه از آثار او می توان به همنوازی با صدای ادیب خوانساری در نوارهای ردیف آوازهای ایرانی اشاره كرد.

مرتبط با این خبر

  • انتشار 2 آلبوم جدید

  • قصه تدوین «گنج نامه»

  • فراخوان بخش تجلی اراده ملی جشنواره فیلم فجر

  • داستان موسیقی یك كارتون پرطرفدار

  • فصلنامه خانه موسیقی خواندنی شد

  • در بزرگداشت منوچهر صهبایی چه گذشت؟

  • این آلبوم «آهنگساز» ندارد

  • شنیدن صدای سازهای ایرانی جوانان ایرانی در یك كنسرت ویژه

  • قربان سلیمانی

  • صداهای بی‌نام در حافظه نسل جدید