در نشستی با عنوان «پیوند شعر و موسیقی و هنرهای نمایشی»، شیوه پژوهشی «شعرآواز» در دانشكده هنرهای زیبای دانشگاه تهران معرفی شد؛ نشستی كه در آن، ظرفیت‌های علمی پیوند وزن شعر با گوشه‌های آواز ایرانی و كاربردهای آن در هنرهای نمایشی مورد بررسی قرار گرفت.

دكتر محمد حسن ارجمندی، روز سه‌شنبه 12 آبان 1405، در جمع استادان و دانشجویان گروه نمایش این دانشكده، با اشاره به حضور دیرپای شعر در زندگی و فرهنگ ایرانیان، از یكی از چالش‌های مهم آفرینش آثار آوازی، یعنی انتخاب شعر مناسب برای آواز و تصنیف‌سازی، سخن گفت.

وی با معرفی پژوهش «شعرآواز»، راهكار علمی برای تسهیل این فرایند را بررسی تناسب میان وزن شعر و گوشه‌های آوازی دانست و بخشی از دستاوردهای پژوهش خود را در زمینه هماهنگی ظرفیت‌های وزنی اشعار با ساختار موسیقایی آواز ایرانی ارائه كرد. این پژوهش كه ریشه در رساله دكتری او دارد، در قالب كتابی با همین عنوان، به همت انتشارات كتاب ارج منتشر شده است.

بخش دیگری از این نشست به كاربرد شعرآواز در نمایش‌های آهنگین، به‌ویژه تعزیه، اختصاص داشت. ارجمندی با تبیین اهمیت شناخت تناسب وزن شعر و موسیقی در اجرای آوازهای نمایشی، بر ظرفیت این دانش در ارتقای كیفیت اجرا و هماهنگی بیشتر عناصر شعری و موسیقایی تأكید كرد.

این برنامه با حضور دكتر محمود فضیلت، استاد تمام گروه زبان و ادبیات فارسی و استاد راهنمای ارجمندی در دوره پسادكتری، رنگ‌وبویی پژوهشی‌تر نیز یافت. دكتر فضیلت در بخش پایانی نشست، به پیشینه وزن شعر در ادبیات ایران پیش از اسلام پرداخت و نكاتی درباره سیر تاریخی این میراث ادبی بیان كرد.

این نشست به دعوت و همت دكتر رحمت‌الله امینی، مدیر گروه نمایش دانشكده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، برگزار شد و فرصتی برای گفت‌وگوی میان‌رشته‌ای درباره ظرفیت‌های مشترك ادبیات، موسیقی و هنرهای نمایشی فراهم آورد.