بازخوانی مهر از نواهایی برای میهن؛

«ورزشكاران، دلاوران، نام‌آوران»؛ سرودی كه نماد غرور ملی شد

«بازخوانی مهر از نواهایی برای میهن» و به بهانه آغاز جام جهانی فوتبال، به سراغ یكی از ماندگارترین سرودهای ملی-میهنی ورزش ایران رفته‌ایم؛ قطعه‌ای كه با ترجیع‌بند «ورزشكاران، دلاوران، نام‌آوران» در حافظه شنیداری مخاطبان ثبت شده است.

این اثر موسیقایی با عنوان اصلی «سرود ورزش جمهوری اسلامی ایران» در دستگاه «ماهور» ساخته شده و داستان تولد آن به اواخر دهه هفتاد و درخواست سازمان تربیت بدنی از نادر مرتضی‌پور بازمی‌گردد. مرتضی‌پور كه شاعر، آهنگساز، تنظیم‌كننده و رهبر اركستر این قطعه است، وی از نحوه خلق این اثر گفت: «حدود 28 سال پیش از دفتر مهندس غفوری‌فرد تماس گرفتند و خواستار سرودی با مفاهیم معنوی، ورزشی و پهلوانی شدند. در مسیر بازگشت به خانه در جماران، شعر و ملودی در ذهنم شكل گرفت و از ساعت 6 عصر تا 11 شب، پشت پیانوی فرسوده‌ام نشستم و تمام كار را ساختم و تنظیم كردم.»

وی افزود: «فردای آن روز با هماهنگی نوازندگان و انتخاب رشید وطن‌دوست به عنوان خواننده، كار در استودیوی جام جم ضبط شد. آقای غفوری‌فرد پس از شنیدن اثر بسیار استقبال كرد و دستور پخش آن در تمام رویدادهای ورزشی را صادر كرد.»

این سرود اگرچه ابتدا برای بازی‌های آسیایی 1990 پكن ساخته شد، اما صعود خاطره‌انگیز تیم ملی فوتبال ایران به جام جهانی 1998 فرانسه و پیروزی تاریخی مقابل آمریكا، آن را به نمادی ماندگار از غرور ملی تبدیل كرد. اثری كه پس از گذشت سه دهه، همچنان در ذهن و قلب مخاطبان جای دارد و از هیاهوی تولیدات موسیقایی نازل امروز، به عنوان یكی از اصیل‌ترین و پرطرفدارترین سرودهای ملی-میهنی ورزش ایران باقی مانده است.