رئیس دومین نمایشگاه صنعت موسیقی در ابتدای صحبت‌هایش درباره نقش نمایشگاه برای آسیب‌شناسی معضلات موجود در عرصه صنعت موسیقی گفت: دغدغه ما از برگزاری این نمایشگاه همین مسئله است و اگر بگویم انگیزه این نمایشگاه صرفاً صنعتی‌سازی و تجاری‌سازی موسیقی بوده، بیراه نگفته‌ام و برخی از كسانی كه در این حوزه كار می‌كنند با این مفهوم ناآشنا بودند و به همین دلیل ما سعی كردیم از طریق نمایشگاه شرایطی را فراهم آوریم تا اهالی موسیقی به این عرصه نگاه صنعتی‌تری داشته باشند.

وی افزود: در دو سال گذشته حجم صادرات سازهای كوبه‌ای ما به رقمی حدود 500هزار دلار بود كه واقعاً عدد كوچكی است؛ در صورتیكه ما در زمینه سازهای سنتی بسیار فعال هستیم و در زمینه سازهای سنتی و فرنگی نیز فعالیم، اما این فعالیت ما فقط برای مصرف‌كنندگان داخلی است و آن‌ها هم راهی برای صادرات پیدا نكرده‌اند كه اگر هم راهی پیدا كرده‌اند؛ نهایتاً صادرات همراه با مسافر یا همان صادرات چمدانی در اندازه‌های بسیار كوچك بوده است و به هیچ‌وجه فرایند حساب‌شده‌ای با توجه به بازاریابی و تولید مبتنی بر بازاریابی و صادرات نبوده است.

رئیس دومین نمایشگاه صنعت موسیقی گفته‌های خود را اینگونه كامل كرد: ما در حوزه صادرات، مفهومی تحت عنوان تولید برای صادرات داریم به این شكل كه ما با بازاریابی در دیگر كشورها به محصولی می‌رسیم كه این محصول را فقط برای صادرات تولید می‌كنیم و در داخل كشور شاید اصلاً مصرفی نداریم. این اتفاقات ماحصل تجاری‌سازی‌ای است كه امیدوارم محقق شود و قطعاً این نمایشگاه قدم بزرگی در راستای رسیدن به این هدف خواهد بود.

زكایی در پایان گفت: ما موانع موجود را به سختی پشت سر گذاشتیم، هنوز هم با موانعی روبرو هستیم اما ناامید نیستم و بر این عقیده‌ام كه اگر قرار است كار درستی انجام شود باید پای این كار ایستاد و سختی‌هایش را هم تحمل كرد.