صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

آواز: مجتبی عسگری
شعر: استاد هوشنگ ابتهاج(سایه)

«هنگام که گریه می‌دهد امان» روایتی است موسیقایی از چهار شاعر شهیر و معاصر ایرانی؛ نمیا یوشیج، سیاوش کسرایی، هوشنگ ابتهاج و محمدرضا شفیعی کدکنی. آهنگساز با استفاده از عواملی مانند ریتم، استفاده مناسب از بازه صوتی خواننده اثر، تلفیق دقیق کلام و موسیقی و رنگ‌آمیزی هارمونیک در فضای موسیقی ایرانی جذابیتی رمز‌آلود برای شنونده پدید آورده است. این آواز یکی از تراک‌های این آلبوم است.

شعر آواز:
ای دل ، به کوی او ز که پرسم که یار کو................ در باغ پر شکوفه ، که پرسد بهار کو

نقش و نگار کعبه نه مقصود شوق ماست.................. نقشی بلند تر زده ایم ، آن نگار کو

جانا ، نوای عشق خموشانه خوش تر است................. آن آشنای ره که بود پرده دار کو

ماندم درین نشیب و شب آمد ، خدای را.................. آن راهبر کجا شد و آن راهوار کو

ای بس بسنم که بر سر ما رفت و کس نگفت................ آن پیک ره شناس حکایت گزار کو

چنگی به دل نمی زند امشب سرود ما.................... آن خوش ترانه چنگی شب زنده دار کو

ذوق نشاط را می و ساقی بهانه بود....................... افسوس ، آن جوانی شادی گسار کو

مرتبط با این