صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

استاد شفیعی کدکنی پرده از رازی برمی‌دارد که مانع از توسعه زبان فارسی در آسیای میانه شد.

روزگاری زبان فارسی، زبان رسمی شبه قارة هند بود یعنی غیر از مردم ایران نزدیک به چند صد میلیون نفر زبانشان فارسی بود. روزگاری شاعرانی همچون بیدل دهلوی که زادة دهلی نو و هندوستان بودند، در اوج زیبایی به فارسی غزل می‌سرودند. اما استعمارگرانی که از توسعة زبان فارسی در آسیا می‌ترسیدند، دست به ترفندی شوم زدند که در کلام استاد شفیعی کدکنی می‌شنویم. در ادامه تصنیفی با آهنگسازی سهراب پورناظری بر شعری از استاد شفیعی کدکنی، با صدای همایون شجریان می‌شنویم.

نفسم گرفت از این شب در این حصار بشکن در این حصار جادویی روزگار بشکن

توکه ترجمان صبحی به ترنم و ترانه لب زخم دیده بگشا صف انتظار بشکن

مرتبط با این