استاد نادر مشایخی(استاد موسیقی و فرزند استاد فقید جمشید مشایخی) در گفتگویی در خصوص تاثیر كرونا بر موسیقی گفت: «كرونا چند جنبه مهم داشت. گذشته از این كه ما را مجبور كرد به زنده ماندن بیشتر فكر كنیم ما را به منشا زندگی كردن نیز سوق داد. خیلی مهم بود كه علاوه بر جلوگیری از ابتلای شخصی از دیگری نیز در این دوره محافظت كنیم. در واقع به نوعی رفتار دموكراسی را به ما توصیه كرد. از طرف دیگری كرونا ما را تنها كرد و به ما یاد داد چه چیز واقعی است. به ما یاد داد می‌توانیم تنها باشیم و تناقض ابدی‌مان را یادآوری كرد كه می‌خواهیم با دیگری باشیم وقتی تنها هستیم و برعكس. در واقع این بیماری وجهه‌های منفی و مثبت توامانی داشت. تنهایی ایجاد شده به دنبال كرونا وحدت اجتماعی ما را نسبت به همشهریان و هم وطنانمان هم گرفت و گویی لازم است تاریخ را بازنگری كنیم.»

او در خصوص رواج یافتن آموزش موسیقی از طریق غیرحضوری در دوران كرونا توضیح داد: «انتقال آموزش در این دو سال كار بسیار سختی بود و به خوبی ادا نمی‌شد و نمی‌شود. اگرچه راه گریزی نبود اما من دائم به این فكر می‌كردم كه چطور می‌شود از این روش خلاصی یافت. به نظرم آپلود یك دقیقه موسیقی در اینستاگرام كار اشتباهی است. زیرا موسیقی هنر زمان است و در زمانی محدود نمی‌گنجد. برای مثال تنها زمانی می‌توان گفت موسیقی بتهوون را شنیده‌ایم كه 25 دقیقه به آن گوش داده باشیم. البته بحث تبلیغ موسیقی جدا است. این شكل از پرداختن به موسیقی ما را از آن دور می‌كند. »

مشایخی درباره شرایط خود در دوران كرونا نیز گفت: «این دو سال فرصت تمركز بر روی كارها را برایم مهیا كرد، قبل از آن مدام مسائلی پیش می‌آمد كه بین یك كار وقفه می‌انداخت اما در دوران كرونا روزانه شاید هشت ساعت بر یك كار تمركز می‌كردم. ضمن این كه كرونا من را با ابزارهای مجازی بیشتر آشنا كرد؛ اینكه كه چطور و چه چیز را می‌توانم به این واسطه منتقل كنم. با امكانات سی دی و دنیای مجازی كار كردن را هم یاد گرفتم.»

وی در مورد آثار خلق شده اش طی این مدت، توضیح داد: «یكی از كارهایم ری‌كولاژی بود كه از سراسر دنیا افراد می‌توانند به واسطه فضای مجازی در آن نقش و سهمی داشته باشند بدون این كه حتی آن‌ها را بشناسم. من به دنبال دنیای بی‌نهایت نیستم بلكه اتفاقا دنیای كوچكی را جست‌وجو می‌كنم. از عدد یك به دو می‌روم و به نظرم بین این دو بی‌نهایت عدد و راه هست. مثل تماشای یك تابلوی نقاشی كه از فاصله‌ای دور یا نزدیك با ذره بین بسیار متفاوت است. به نظرم جریانات اجتماعی ربطی به تك تك افراد ندارد. جامعه برای خود موجود مجزایی است. نمی‌توان با دیدن رفتار یك نفر آن را به جامعه تعمیم داد.»