سید علیرضا میرعلینقی تاریخ نگار موسیقی معاصر و منتقد موسیقی كلاسیك ایرانی در خصوص عملكرد دولت اخیر در حوزه موسیقی گفت:
🔹محدودیت‌های سخت دهه 60 تا حدودی از بین رفته اما ظرفیت‌ها و استعدادهایی كه بوده، به دلیل این بی برنامگی‌ها از میان رفته است. نبود هرگونه برنامه مشخص برای تعیین تكلیف، كاركردها و كاربردهای موسیقی، درد دائمی همه دولت‌ها بوده كه در ابتدای كار با برخورد خوب شروع می‌كنند اما پس از مدتی عملكرد مدیران قبلی را پیش گرفته و مانع تراشی می‌كنند.
🔹نوعی ممنوعیت ذاتی در ذهن مدیران این حوزه نهادینه شده است و تاریخ موسیقی در 40 سال اخیر ایران، تاریخ مانع‌سازی است تا زمینه‌سازی.
🔹وقتی كه انگیزه و اندیشه‌ای برای موسیقی به عنوان یك هنر مستقل از شعر و شعار نباشد، حتی كاربردهای موسیقی با كلام و شعارمند وجود نخواهند داشت و استعدادها از بین می‌رود و موسیقی به یُمن وجود مدیران پیشرفتی نخواهد كرد.
🔹به گفته میرعلینقی در دولت اخیر، تخریب بیشتر آن چیزی بود كه توسط دولت‌های قبلی تخریب شده بود و انگیزه‌ای برای بهبود در هیچ زمینه‌ای دیده نشده است در حالی كه در دولت قبلی كم و بیش شاهد تولیداتی بودیم.
🔹متأسفانه اكثریت جامعه نشان داده است كه بدون موسیقی فاخر فرهنگی نیز می‌تواند زیست راحتی داشته باشد.
#خبرگزاری تسنیم